top of page
Reactie op de blog van Lore
Hallo Lore, Haaaa..! Tien om te zien! Wat een hype was dat! Ik geloof zelfs dat de NMBS speciale Tien om te zien-treinen inlaste om de massa tot in Blankenberge te krijgen. Ik ben er nooit bijgeweest, daar op de dijk. Ik had er ook niet willen gezien worden, denk ik. Want Tien om te zien was zo'n programma waarmee iedereen wat lachte, maar toch keek. Bij mij brengt het herinneringen terug van een springerige Isabelle A die 'Hé lekker beest' playbackte. (Want dat deden ze daar
1 minuten om te lezen
'Jij kan echt mijn mind readen, mama!'
Blijkbaar moeten we ons geen zorgen maken om al dat Engels dat onze jongeren gebruiken. Maar hier thuis passen ze beter op!
7 minuten om te lezen
De onomatopee als oerwoord
In mijn zoektocht naar voorbeelden van onomatopeeën, mijn favoriete stijlfiguur, botste ik op dit korte educatieve artikel van Onze Taal . Volgens Onze Taal is het heel waarschijnlijk dat klanknabootsingen een belangrijke rol hebben gespeeld bij het ontstaan van talen. Mensen zouden klanken hebben nagebootst om uit te drukken wat ze precies bedoelen. Zoals een kind taal leert, eigenlijk. Boe voor koe, woef voor hond en tuut voor auto. Zo zouden onomatopeeën eigenlijk de o
1 minuten om te lezen
Reactie op de blog van Brent
Dag Brent, Ik kan het niet méér met je eens zijn! Het is tijd dat we de vakman en vakvrouw meer waarderen. Ook ik heb ervaren wat het met je doet als mensen op je neerkijken omdat je zogezegd minder gestudeerd hebt. Ik heb ooit een vakantiejob gehad als schoonmaakster in een kantoor. Hoe die vrouwen (die zijn het ergst) daar zuchtten en met hun ogen draaiden omdat ik hun papiermandje eens niet op dezelfde plaats had teruggezet. Ze hadden eens moeten weten dat ik student aan d
1 minuten om te lezen
Reactie op de blog van Cindy
Hallo Cindy, Ik las met veel plezier je blog over de bib in Noorderwijk. Ik herkende ook de kartonnen stempelkaarten die je toonde, en de plastic driehoekjes die aan de binnenkant van de omslag werden gekleefd. Daar zaten die kaarten dan in. Nostalgie! Mijn man hoorde het in Keulen donderen, toen ik hem je blog liet zien. Volgens mij las hij helemaal niet zoveel boeken toen hij klein was. (Hij haalt het nu wel in, dus dat is goed.) Ik woon – opnieuw – in het dorp van mijn jeu
2 minuten om te lezen
bottom of page
